#InHetZonnetje: Duizendknoop

Het is september en veel van de late zomerbloeiers beginnen wat van hun glans te verliezen. Maar gelukkig zorgen de mooie en opvallende aren van de duizendknoop (Persicaria) nog voor voldoende kleur en volume in de border! Deze makkelijke bodembedekker bloeit lang door, in een warm najaar zie ik soms tot en met oktober de opvallende aren staan.

Duizendknoop – niet te verwarren met de invasieve woekeraar Japanse duizendknoop – komt in verschillende kleuren en maten. In Haren vallen in augustus en september vooral de donkerroze varianten zoals Persicaria amplexicaulis ‘Taurus’ en Persicaria amplexicaulus ‘Blackfield’ op. De inheemse variant, die ook wel adderwortel wordt genoemd, heeft lichtroze aren en bloeit bij mij al eerder in het jaar. Er zijn ook witte varianten en zelfs eentje met roze aren met een oranje tint (‘Persicaria amplexicaulus ‘Orangefield’).

Borderplant én bodembedekker

Daarnaast heb je nog lage varianten, die vooral als bodembedekker of langs de randen van de border worden toegepast omdat de bloei niet opvalt tussen de hogere borderplanten. Dit zijn de Persicaria affinis varianten, die bovendien wintergroen blijven. De bloemen zijn lichtroze.

Duizendknoop is een makkelijke, sterke plant, die zich – als hij op de goede plek staat –makkelijk uitbreidt. Ze houden niet van al te droge grond, maar na een flinke plons water of regenbui trekken ze makkelijk weer bij. Een dorstige duizendknoop herken je aan het slap hangende blad. Op een zonnige plek zal de plant je trakteren op veel bloemen, maar ook in de halfschaduw kan de duizendknoop zich prima redden.

Duizendknoop combineert mooi met siergrassen en hier in de buurt zie ik hem ook regelmatig met de eveneens langbloeiende prachtkaars (Gaura). Een leuke en luchtige combi die de naderende herfst in ieder geval gevoelsmatig nog even op afstand houdt!

TuinTuin

#AchterDeSchutting: De tuin van Kees en Roelfke

Vroeger, nog bij de boerderij in Uithuizermeeden, was de tuin het domein van Roelfke. Kees zijn tijd ging grotendeels op aan werk en de (paarden)sport. Maar sinds ze zo’n twintig jaar geleden in Haren kwamen wonen en beide wat meer tijd kregen, is het een gezamenlijke liefhebberij en zijn ze samen actief in hun prachtige tuin in de wijk Maarwold.

Rust pakken zit er niet in voor het actieve stel. Uiteraard genieten ze vaak op hun heerlijk zonnige terras van het uitzicht op de grote border en de vijver vol waterplanten en goudwindes, maar net zo vaak wordt hun oog getrokken naar een klusje dat nog even kan gebeuren. Gelukkig vinden ze dat niet erg: “Het is een hobby en we vinden het beide fijn om lekker bezig te zijn.” Kees zijn moeder zei altijd: “Je kunt me vaak zien zitten in de tuin. Op mijn knieën.” Wat maar aangeeft dat hij het actieve tuinieren niet van een vreemde heeft.

De structuur van de grote tuin, rondom de vrijstaande woning, was al aangelegd toen zij er kwamen wonen. De vorige bewoonster kon niet zelf meer werken in de tuin, waardoor deze voornamelijk bestond uit onderhoudsvriendelijke heesters zoals buxushagen, dwergmispel (cotoneaster) en rododendrons. Gaandeweg hebben Roelfke en Kees de tuin veranderd in een bloemenparadijs waar vrijwel het hele jaar wel iets bloeit.

Het hele jaar een mooie tuin

Dat begint al aan het begin van het jaar met sneeuwklokjes en krokussen en gaat door tot diep in het najaar met herfstasters, herfsttijloos en herfstasters. Tussendoor bloeit de beverboom (Magnolia), de mooie kornoelje (Cornus Kousa) en de almaar groter wordende prairieplant die het stel meenam uit Amerika. De vele rozen van Roelfke zorgen normaal gesproken zomers voor een bloemenzee aan de voor- en zijkant van het huis, maar helaas hebben die het de laatste jaren wat moeilijker door de droge zomers. Tot slot geven de groenblijvende heesters en de verschillende bomen daarna in de winter nog vorm en karakter. Niet voor niets zei een buurman ooit al eens: “Jullie tuin is het hele jaar mooi.” Een terecht compliment, want Roelfke en Kees hebben daar bewust voor gekozen en hard voor gewerkt.

“Zorg ervoor dat niet alles tegelijk op zijn hoogtepunt is.” Het is slechts één van de tips die Roelfke geeft voor een mooie tuin. Daarnaast geeft ze graag mee dat je altijd moet kiezen voor grote groepen in de tuin. Daardoor krijg je veel meer volume dan wanneer je van ieder klein plantje maar één exemplaar kiest. En, zegt ze: “Steek geen tijd in planten die het niet doen. Kies voor planten en combinaties die werken. Dat heb ik jaren geleden al geleerd.”

Wat niet wegneemt dat het stel regelmatig een plant op een andere plaats probeert. Soms staat hij gewoon niet op de juiste plek namelijk. Neem bijvoorbeeld de grote camelia in de voortuin. Vóór hij daar kwam te staan, had hij het altijd een beetje moeilijk. Maar nu heeft hij zijn plekje gevonden. Zelfs een zieltogende waaierpalm die in huis stond kreeg een plekje in de tuin, waar hij helemaal opleeft.

Sommige planten doen het té goed

Er zijn meer planten die het erg goed doen in de tuin van Kees en Roelfke. Bijvoorbeeld de vele variëteiten floxen die zelfs in september de borders nog opfleuren. Of de salvia’s, de verschillende soorten hortensia’s, de zonnehoed (rudbeckia’s) en de bijzondere azalea’s in de voortuin. Ook de paarse zonnehoed (Echinacea purperea) doet het zeer goed in de droge zomers van de laatste jaren. Perovskia bloeit de hele zomer door en de blauwe regen geeft in het voorjaar prachtig grote trossen bloemen.

De planten die het een beetje té goed doen, zijn de dropplant (Agastache) en ijzerhard (Verbena rigida). Beide leuke planten, maar de dropplant mag zich niet uitzaaien van Roelfke: “Dan kom je hem overal tegen. Ik wil geen planten die al te veel woekeren.” Ook de rudbeckia’s en de eerder genoemde verbenasoort zijn degenen die ze “een beetje in toom moet houden.”

In de vijver hebben sommige planten het ook een beetje té goed. Het eerstvolgende klusje voor Kees wordt het snoekkruid en het waterdrieblad van elkaar scheiden en in bescheidener proporties terug plaatsen. Van tijd tot tijd is dat nodig, want de kikkers, goudwindes en enkele blauwwinde moeten natuurlijk wel ruimte overhouden.

Dieren worden verwend in de tuin

Dieren worden sowieso een beetje verwend in deze mooie tuin. Regelmatig duikt een eekhoorntje op, die zich ook vaak in de hazelaar van de overbuurman laat zien. De vogels worden voorzien van zonnebloempitten uit eigen tuin en nestkastjes. Jarenlang kwam een mannetjesfazant op bezoek. Alleen katten willen Roelfke en Kees liever niet in de tuin. “Ik heb maar eerlijk tegen de buren gezegd dat ik hun katten van ons terrein verjaag als ik ze zie. Wij hebben liever een tuin voor de vogels dan voor de katten.” Aldus Roelfke.

Vergeleken met het grote erf bij hun akkerbouwbedrijf, is deze tuin redelijk overzichtelijk voor het gepensioneerde stel. Toch wordt de tuin “ieder jaar groter” aldus Kees. Hij doelt hiermee op het feit dat ze wat ouder worden en het onderhoud daardoor wat zwaarder is dan vroeger. Grote veranderingen zullen daarom niet meer plaatsvinden. Toen de oprit aangepast werd besloot het stel om te kiezen voor bomen en struiken aan die (schaduw)zijde van het huis. Want, zo zegt Roelfke: “We hebben het druk genoeg.”

Maar stiekem, tijdens het gezellige bezoek, schemert toch een beetje door dat Kees en Roelfke nog lang niet van plan zijn om op te houden met actief tuinieren. Terwijl we langs de bloemen, planten, bomen en struiken lopen vertellen ze regelmatig over de plannetjes die ze nog hebben voor hun mooie tuin. Lekker bezig zijn, houdt niet op van de ene op de andere dag. Gelukkig maar!

#OpDeSchop: de tuin van Mileen en Tom uit Oosterhaar

Het begon met een wens. De wens om de voortuin te veranderen zodat er meer ruimte zou ontstaan om te zitten en te spelen. Toen kwam de overlast van de steenmarters erbij. De steenmarters die via de pergola achter het huis een ideale opgang hadden naar hun holletjes onder de dakpannen. Niets hielp tegen de marters, tot een deskundige aangaf dat het enorm zou schelen als de pergola werd verplaatst of weggehaald. Ja, toen beseften Mileen en Tom dat als ze dan tóch rigoureus aan de slag zouden moeten, ze het ook maar beter meteen goed konden doen.

Mileen vertelt: “In eerste instantie wilden we de voortuin zelf aanpakken en misschien wat veranderingen in de achtertuin. Maar toen kwam die pergola er ook bij en besloten we om het dan gelijk helemaal te veranderen, met behulp van een hovenier.” Via een vriendin was die snel gevonden: Ties Reijbroek, ook wel bekend als De Tuinfluiter, kwam met een voorstel waar ze zich in konden vinden.

Hergebruik materialen

In april ging Ties aan de gang. Samen met Tom en Mileen had hij een plan gemaakt met ronde vormen en natuurlijke, kleurrijke planten. Mileen: “We hadden vooraf eigenlijk alleen een vaste plaats voor de trampoline en het kippenhok bedacht. Verder wilde ik graag wat fruit en kruiden uit eigen tuin. Het ronde muurtje met bankje had ik gezien op een plaatje. Al het overige heeft Ties – in goed overleg – zelf aangevuld.

In de tuin zijn zoveel mogelijk materialen hergebruikt. Het klinkermuurtje in de achtertuin werd opgemetseld uit de oude terrasstenen en de uitgegraven grond van de trampoline kwam in de verhoogde borders achter beide zitbankjes. Dat is natuurlijk niet alleen efficiënt en kostenbesparend, maar ook beter voor het klimaat.

Sterke bloeiers

Met dat laatste zit het sowieso wel goed in deze tuin. Voor de beplanting is gekozen voor sterke bloeiers, waar veel bijen en vlinders op af komen. Bovendien bloeit er in ieder seizoen wel iets. De vogels vinden een nestplaats in de volle haag en een gedeelte van de looppaden is gemaakt met een half harde bestrating die het water goed doorlaat. De afwerking met natuurlijke materialen zoals de houten palen maakt het plaatje helemaal af.

Mileen en Tom zijn erg blij met het resultaat en genieten nu al optimaal van hun mooie nieuwe tuin. De kinderen zijn gek op de nieuwe trampoline en de gezellige zitbankjes nodigen uit om lekker op te zitten met vriendjes en vriendinnetjes. Of de kippen ook blij zijn met hun nieuwe omgeving is alleen nog maar de vraag. De nieuwe planten moeten eerst nog even wat groter en sterker worden, voor ze weer los door te tuin mogen scharrelen. Gelukkig leggen ze er niet minder lekkere eitjes om!

#NuInBeeld: Rododendrons!

Eerlijk is eerlijk, als ik in een tuincentrum loop zal ik niet snel een rododendron meenemen. Eén exemplaar in een tuin of border maakt ook niet meteen warme tuingevoelens los. Sterker nog: ik heb serieus overwogen om de twee zachtroze exemplaren die wij in onze tuin troffen, weg te geven aan iemand die ze meer kan waarderen. Maar ach.. toen ging hij bloeien in maart, terwijl er nog helemaal niet zoveel te zien was in de tuin, dus streek ik met mijn hand over het hart: deze vroege rododendron mocht blijven. Helemaal toen ik zag hoe blij de hommels met deze struik waren.

Gelukkig denken veel mensen in Haren er anders over. In de tuinen van Haren is de wintergroene bloeier bijna een vast gegeven. Talloze tuinen hebben rododendrons in alle soorten en maten. En dat snap ik, want als je nu – mei/juni – door het dorp wandelt of fietst zie je overal grote toefen paars en roze. De rododendrons doen het fantastisch op de zure grond die we hier hebben en als ze de ruimte krijgen zijn het vaak metershoge wolken die als afscheiding of blikvanger fungeren. Kijk, en dat spektakel maakt dan wel weer warme tuingevoelens los!

Heb je ook een mooie foto van een rododendron in je tuin? Ik plaats hem graag! Je mag hem sturen naar detuinenvanharen@lindatekstenmeer.nl!

TuinTuin

#InHetZonnetje: Japanse sierkers

Dertig centimeter hoog was hij. Dertig centimeter en hooguit 15 centimeter breed. Ik verwachtte er eerlijk gezegd niet veel van. Ik kocht hem bij de supermarkt in een opwelling, ging daarbij voornamelijk af op het plaatje en de prijs en kon me toen nog niet zo goed voorstellen dat die kleine, kale takjes zouden uitgroeien tot één van mijn voorjaarsfavorieten. Maar dat is hij nu, na ruim 8 jaar, absoluut wel geworden!

Ik heb het over onze Japanse sierkers. Officieel genoemd: Prunus incisa ‘Kojou-no-may’. Een kleine fuji-kers die niet hoger wordt dan 1,75 meter. Een groot deel van het jaar staat hij onnoemelijk onopvallend op de kruising van een border en een pergola. Kleine blaadjes, een groot deel van de winter kaal: er zijn maanden dat ik bijna vergeet dat hij er staat.

Maar dan wordt het voorjaar. Komt de tuin weer tot leven. Geven de eerste voorjaarsbolletjes voeding aan de eerste bijen en hommels. En verschijnen de eerste knoppen in de sierkers. Vanaf dat moment kan ik het niet laten om regelmatig een inspectierondje door de tuin te doen en stop ik ook altijd even bij ‘Kojou’. Want als die begint te bloeien is het voor mij echt voorjaar. Zelfs als het hagelt en sneeuwt zoals de afgelopen dagen. Een grote witte wolk licht wekenlang de verder nog redelijk sombere tuin op en geeft moed. Het duurt misschien even, maar ook dit tuinjaar komt alles weer goed!

TuinTuin

#HortusHaren: open op afspraak!

We moeten ons nog voorbereiden op een paar nachten vorst, maar desondanks komt de tuin tot leven en liggen er weer heerlijke dagen in het vooruitschiet. Hetzelfde geldt voor de tuinen van de Hortus Botanicus Haren. En ja, die mag weer bezocht worden! Op afspraak weliswaar, maar dat is geen belemmering voor de echte tuinliefhebbers die willen genieten van de talloze voorjaarsbollen en vroege bloeiers van de Hortus. Geniet er van!

Reserveren kan op de site van de Hortus: https://www.hortusharen.nl/pers/bezoekregeling-hortus/

Foto: Stella Dekker Fotografie – Beeldbank Groningen